Pytania, z odpowiedziami.

Nie. wyrm jest zbudowany tak, byś mógł robić pożyteczną robotę, zanim jj w pełni „zaskoczy” — graf logu, diffy i podgląd push czytają się jak każde dobre GUI do gita. Z czasem idee jj wychodzą na wierzch w naturalny sposób. A jeśli nigdy nie dotykałeś jj, poradnik git → jj to najszybsze wejście.

Nie. jj jest zgodny z Git — czyta i zapisuje zwykłe repozytoria git. wyrm działa z Twoimi istniejącymi repozytoriami na GitHubie, GitLabie, Bitbuckecie czy gdziekolwiek indziej. Twoi współpracownicy mogą dalej używać zwykłego gita; nic w Twojej historii nie zmienia się pod nimi.

Jest mniejszy niż git, nie większy. jj pozbywa się obszaru przygotowania (staging area), odłączonego HEAD-a, stasha — części, na których ludzie się potykają — i zastępuje je garstką pomysłów, które trzymają się kupy. Większości tarcia w gicie po prostu nie ma. Zadaniem wyrm jest uczynić te idee widocznymi, gdy pracujesz.

macOS dziś, jako aplikacja natywna. Linux i Windows są w drodze — wyrm jest budowany wieloplatformowo od podstaw, więc to kwestia dopieszczenia i pakowania, a nie przepisywania.

Nie. wyrm działa w modelu local-first. Twoje repozytoria, diffy i historia zostają na Twojej maszynie — nic nie jest wysyłane na serwer, by aplikacja mogła działać. Jedyny ruch sieciowy to połączenia z Twoimi własnymi zdalnymi repozytoriami git podczas fetch lub push, plus lekkie logowanie. Więcej na stronie bezpieczeństwa.

Jedno repozytorium, na zawsze — bez licznika wersji próbnej, bez natrętnych ekranów. Pro odblokowuje repozytoria bez limitu i kilka zaawansowanych funkcji. Pełne zestawienie znajdziesz na stronie cennika.

Napisz na stronie kontaktu — po drugiej stronie czyta jedna osoba, więc prawdziwe odpowiedzi, a nie kolejka zgłoszeń. Błędy i propozycje funkcji również mile widziane.

Zacznij od dokumentacji. Jeśli przychodzisz z gita, poradnik git → jj mapuje komendy, które już znasz, na ich odpowiedniki w jj — najszybsza droga od „używam gita” do „rozumiem jj”.