Wbudowany terminal
Wyrm ma wbudowany terminal, zadokowany na dole okna. Uruchamia Twoją własną powłokę, więc Twoje narzędzia, aliasy i PATH działają dokładnie tak jak w Terminalu.
Otwieranie i zamykanie
Dział zatytułowany „Otwieranie i zamykanie”- Naciśnij
Ctrl+`(tak samo na macOS, Windows i Linuksie) albo - kliknij Terminal na pasku ikon po lewej.
Terminal dzieli dolny obszar z przeglądarką logów — otwarcie jednego ukrywa drugie. Ukrycie terminala go nie zatrzymuje: sesje i ich historia czekają, gdy go przywrócisz.
Każda karta to osobna sesja powłoki. Przycisk + otwiera nową.
| Akcja | Skrót |
|---|---|
| Następna / poprzednia karta | Ctrl+Tab / Ctrl+Shift+Tab |
| Zamknij bieżącą kartę | Ctrl+W |
| Przechodzenie między kartami (fokus na pasku kart) | ← / → |
Zamknięcie aplikacji Wyrm kończy wszystkie jego sesje powłoki.
Gdzie startują nowe karty
Dział zatytułowany „Gdzie startują nowe karty”Domyślnie nowa karta otwiera się w katalogu głównym repozytorium, które oglądasz. Aby zawsze zaczynać gdzie indziej, przejdź do Ustawienia ▸ Terminal ▸ Katalog roboczy, wybierz Stała ścieżka i podaj katalog.
Powłoka
Dział zatytułowany „Powłoka”Wyrm uruchamia Twoją powłokę logowania — na macOS zwykle zsh — więc ładuje się Twój profil, a narzędzia zainstalowane przez Homebrew są widoczne. Aby użyć innej powłoki, ustaw Ustawienia ▸ Terminal ▸ Plik wykonywalny powłoki (i w razie potrzeby Argumenty powłoki, np. -l -i). Niestandardowe środowisko dodaje zmienne do nowych sesji, po jednej KEY=VALUE w wierszu.
Powłoka, argumenty, katalog roboczy i środowisko dotyczą kart otwartych po zmianie.
W Ustawienia ▸ Terminal zmienisz rozmiar czcionki, interlinię, kształt i miganie kursora oraz liczbę wierszy historii w każdej karcie. Zmiany działają od razu.
Schemat kolorów domyślnie podąża za motywem aplikacji. Możesz też wybrać stały jasny lub ciemny schemat albo wkleić własny motyw xterm w JSON.
Dostępność
Dział zatytułowany „Dostępność”Włącz Tryb czytnika ekranu w Ustawienia ▸ Terminal, jeśli korzystasz z VoiceOver lub innego czytnika ekranu. Utrzymuje on drzewo dostępności z zawartością terminala; w przeciwnym razie zostaw go wyłączonego, bo mniej więcej podwaja pracę przy renderowaniu.